Γιοβανόπουλος, το τσίρκο....

“ Έρρει τα καλά. Γυμνά τα κακά.

(Τα ωραία πέρασαν, κύλησαν στο παρελθόν, η καταστροφή ξεγυμνώθηκε ολοζώντανη μπρος μας).

Ο πλους εν νυκτί. Πυρσός ουδαμού.”

Κάπως έτσι κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, περιέγραφε την κατάσταση πριν από 17 περίπου αιώνες.

Τι συμβαίνει λοιπόν ;

Σε ποια Ελλάδα ζούμε και τι σόι κυβερνείο είναι τούτο όταν μόνο θλίψη μοιράζει στους πολίτες πια.

Μόνο απελπισία και πνιγμό;

Ηχούν στ΄ αυτιά μου οι μακεδονικές οπλές όπως καλπάζουν οικουμενικά στον εύφορο κάμπο από τις Αιγές της Βεργίνας ως το Δίον, τη Μίεζα και την Πέλλα.

Έρχομαι στην εθνική αντιπροσωπεία με την περηφάνια ενός ταπεινού κληρονόμου του Μεγαλέξαντρου, πέρα από χρόνο, ασταμάτητος στο χώρο.

Κομίζω ατομικό φύλλο πορείας, ψυχή και σώμα, στον πόλεμο κατά της παρακμής.

Ο αγρότης λαός που μ’ έστειλε παρέα σας, δεν είναι ρίψασπις, δεν είναι γυρευός, δεν είναι άπατρις.

Δεν ανέχεται το ξεπούλημα της ΑΤΕ. Σε πακέτο σιωπής το 92,6% αυτής.

Δεν υποφέρεται τα 2/3 των χωραφιών μας, με ανεκκαθάριστες υποθήκες, να παραχωρείται στο Ταμείο Αξιοποίησης, “προς πώληση” σε απλά ελληνικά.

Ποιος άραγε θα μας εξηγήσει τι θα απογίνουν αυτές οι εμπράγματες ασφάλειες όταν αναλάβει ο νέος ιδιοκτήτης της ΑΤΕ ;

Η απόφαση κόλαφος θα τους τύπτει, όσων ήταν ήδη πολιτικό παρελθόν, δέκα μέρες πριν τις πρώτες εκλογές, να μας θυσιάζουν ως ευρωσφάγια (ΦΕΚ 1363, το καταθέτω στα πρακτικά)

Καθόλου δεν λογάριαζα μερικούς μόλις μήνες πριν ότι θα εξέθετα εαυτόν στον εκλογικό μαραθώνιο και μάλιστα πως θα στεκόμουν σήμερα προσκυνητής στο βήμα που ρητόρευαν συγκλονιστικές μορφές.

Πως θα συμμετείχα με ευθύνη στο μαιευτήριο του νόμου.

Κλήθηκα να διαχειριστώ μαζί σας την απόγνωση που σκιάζει τις ψυχές του έθνους απ’ την Οττάβα του Καναδά ως το Διαβατό κι απ’ το Ξηρολείβαδο ως τη Μελβούρνη. Η πολιτική μου ταυτότητα εξαντλείται στον αγώνα να αφουγκραστούμε το ουρλιαχτό της Ημαθιώτικης γειτονιάς μου που σφαδάζει από την ανηλεή λεηλασία. Η εντολή που έλαβα ήταν διπλή, καυτή και τίμια :

Πρώτον : Να συμβάλλω στην τιμωρία όσων κατάκλεψαν. Διαβάστε παρακαλώ τα χείλη μου : Ποινές, τιμωρία, δήμευση όσων ανήκαν σε όλους και βρέθηκαν στα βρώμικα χέρια επίορκων.

Και δεύτερον : Αξημέρωτα σαν τους σκαφτιάδες στ’ αυλάκια του ΤΟΕΒ, να ματώσουν τα χέρια μου στην αξίνα, βάζοντας ανάχωμα στα σχέδια αφελληνισμού, όπως τα κατέγραψε το εφιαλτικότερο νομικό κείμενο που συνάντησα ποτέ, το Μνημόνιο. Τίποτε περισσότερο, ούτε πόντο λιγότερο.

Αξιότιμοι κύριοι της κυβέρνησης δεν θα μπορέσω να δώσω ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή σας.

Εντούτοις υπόσχομαι προσωπικά πως σε όσες πρωτοβουλίες γνώμονας θα είναι η θεμελίωση της προόδου του μέσου Έλληνα θα ακολουθήσω, τηρώντας όρκο, εμπνεόμενος από τη γαλανόλευκη. Επιδείξτε στοιχειώδη ντροπή, κι αγγίξτε ενάρετα τον ακούραστο έλληνα γεωργό και κτηνοτρόφο, τον μελισσοκόμο και τον οινοποιό.

Ο πυλώνας της αγροτιάς στέκει όρθιος. Η οργάνωσή του από τον ακρίτα εναλλακτικό καλλιεργητή μέχρι τις κεφαλές της ΠΑΣΕΓΕΣ αναμένουν ειλικρίνεια και αναγέννηση.

Ο εκφυλιστικός νόμος των συνεταιρισμών όζει μούχλα, κομματισμό, λαθροχειρίες.

Ριζοσπαστικά να δώσουμε πνοή, όχι πια δειλίες και φιλίες.

Η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν δυστυχώς, όντως ειδικού σκοπού. Δύο ημέρες πριν τις εκλογές, δύο μόλις μέρες πριν παραδώσουν, ανέβασαν το πλαφόν όσων ομάδων παραγωγής ανέμεναν να επιδοτηθούν από τα επιχειρησιακά προγράμματα από 3 σε 5 εκ. ευρώ. Ποιος και γιατί προσκύνησε άλλη μια φορά, στα σκοτεινά συμφέροντα και τους μεγαλεμπόρους ; (καταθέτω στα πρακτικά την επονείδιστη εγκύκλιο)

Κύριε Υπουργέ της Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, και μιλώ εξ ονόματος της παράταξης που μου ανέθεσε την ευθύνη αυτού του Τομέα, οι ακαδημαϊκές σας περγαμηνές τρομάζουν.

Σας καλώ και σας προτρέπω : Ούτε να σκεφτείτε να επιτραπούν γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα στο τραπέζι μας.

Πολεμήστε έως εσχάτων τον ανατριχιαστικό Codex Alimentarius. Διδάξτε ελευθερία.


Ξαγρυπνώ ως πατέρας και εμφανίζομαι στο βουλευτήριο με την αγνότητα του πεζικάριου.

Οι υδάτινοι πόροι, το νερό κι η χρήση του θα παραμείνουν ασυμβίβαστα δημόσια κι όποιος φαντάζεται το αντίθετο, τον καλωσορίζω στο πεδίο των πολιτικών μαχών.

Πού είναι η Ελλάδα των εθνών ;
Πού είναι οι Έλληνες πλοηγοί του Κόσμου ;
Τι κάναμε τη λεβεντιά, την Ορθοδοξία, την παράδοση, την ιεραποστολή, τη ρίζα ;
Τι απέγινε η ηρωϊκότητα του ελληνισμού ;

Ποιος διάολος έφερε την απληστία ως νέο θεό να χορεύουν γύρω στο νεκρό του είδωλο οι λαοί κι οι διοικητές τους ;
Τι απογίναμε θρηνώντας στα κτήματα και τα λιμάνια ;
Πώς θ’ ανταμώσουμε μ’ Αγάπη ;
Πού θα τολμήσουμε ξανά αν όχι στη Βουλή, αν όχι τώρα, αν όχι εμείς ;

Ήρθα λοιπόν στην Αθήνα να κοιτάξω το θηρίο κατάματα.

Τη γραφειοκρατία, την καμαρίλα, το νεποτισμό, τα παλάτια της κακομοιριάς των μετρίων.

Να συναντήσω ψυχωμένος το γιγάντιο εχθρό, όπου κι αν χρειαστεί, όσο κι αν πονέσω.

Έχω επίγνωση πως δεν θα το γκρεμίσω μόνος, συναισθάνομαι πως δεν θα νικηθεί ούτε εύκολα ούτε αμέσως.

Με ξεσηκώνει όμως η ιδέα να με κοιτάξει το τέρας και να το αντικρύσω ένας προς έναν.

Να δει στο βλέμμα μου το θάρρος του Βεροιώτη μακεδονομάχου, του Ναουσαίου νικητή. Δεν πισωπατάμε.

Εκατοντάδες χιλιάδες Ανεξάρτητοι Έλληνες, με ηγεσία αναστάσιμη, δηλώνουμε συσστράτευση στους προμαχώνες.

Παίρνω τα λόγια του Πάνου Καμμένου που με κέντρισαν απ΄ την απραξία, και συνεχίζω ως λαμπαδηδρόμος.

Ένας νεοσύλλεκτος λοιπόν σας καλεί στο πανεθνικό μέτωπο, ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Στον επιβιωτικό της πατρίδας αγώνα όλες οι πτέρυγες ελάτε σε παράταξη νίκης.

Η μητέρα των μαχών άρχισε.
Προσωπικά ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ.
Δηλώνω Παρών.
Codex Alimentarius ΑΤΕ Γιοβανόπουλος Ραγιάδες


Share this